2007/Feb/17

เดินป่าเพื่อ พิสูจน์คำว่า "รั้วของชาติ"

เมื่อวันที่ 17 กุมภาอะ เราได้มีโอกาสไปเดินป่า ในโครงการทำดีเพื่อพ่อ ก็เป็นการเดินป่า

เดินขึ้นไปนู่น ที่ป้อมปราการของทหาร ติดกะว้าแดง ที่เค้าชอบยิงกันอะ ตอนเดินขึ้นไปนะ

ไอ่เราคุยจ้อเลย.......1 กม .ผ่านไป 555+ ไอ่จ๋าเริ่มลงแดง เงียบ ขาสั่น หน้าซีด ก้อนึกดู...

ดอยแบบ"จิ้งโคตร"(ชันมากๆๆ)....เราก้อได้แต่ค่อยคลานขึ้น ไป ผ่านไป1 ลูก........

ดอยลูกที่2.......

ดอยลูกที่ 3...................

ยังไม่ถึง!!!!พระเจ้าจอร์จ ไอ้เราน่ะนั่งแล้ว นั่งกลางดอยเลย แบบไม่ไหวแล้ว แต่สักพัก ครู

เราก้อมา ไอ่จ๋ามองครู ใช้แวว ตาออดอ้อน อย่างเต็มที่ แล้วครูก้อลากเราขึ้นไป ผ่านดอย

อีกหลายลูก โห แม่เจ้าพอถึงนะ นี่หรือ แม่อาย สูงมากอะ สูงมากมาย แล้วมองตรงไปข้าง

หน้านะ เป็นดอยตรงข้ามกัน แต่เป็นของว้าแดง น่ากลัวดี เพราะ เราไม่รู้ไง ว่าเค้าจะยิงเรา

มาเมื่อไร เพราะตอนที่ขึ้นไปน่ะ เด็ก นักเรียนเต็มเลย

หลังจากนั้น ก็เป็นการถ่ายรูป ถ่ายรูปกับทหาร ถ่ายกับ วิว และที่สำคัญ555+

เราได้ถ่ายกะ ว้าแดงด้วย ไฮโซ!!!

เรื่องของเรื่องคือ ทหารไทยเอาของไปให้ ทหารว้าแดงไง เอามาม่าไปให้ และก็ว้าแดง

เค้าก็เอาบุหรี่ให้ทหารไทย น่ารักดีจัง เหมือนแลกของขวัญวันวาเลนไทน์เลย...

รูปคุณจ๊ะจ๋า กะ คุณบัว ขณะขึ้นดอย สังเกตว่าสีหน้ายิ้มแย้มมาก

เราแอบยืม ปืน มาถ่ายรูปด้วยแหละ โค-ต-ร หนัก

ถ่ายกะว้าแดงฮะ รูปนี้

อีกอย่างหนึ่งที่เราได้จาก การไปเดินป่าครั้งนี้ ทำให้ทัศนคติที่มีต่อทหารไทยเปลี่ยนไป

ทำให้รู้ว่าพวกเขา เหนื่อยแค่ไหน และที่น่าตกใจ คือ ทหารที่อยู่ที่นั่นทุกคนไม่ใช่คนเหนือ

เลย มาจาก กาละสิน เพชรบูรณ์ฯลฯ

แบบมาจากไกลๆทั้งนั้นเลยอะ ทำให้รูว่า มันไม่ใช่แค่กินเงินเดือนของแผ่นดินไปวันๆ

แต่มันคือการเสียสลี เพื่อแผ่นดิน เงินเดือนที่พวกเขาได้นั้นยังน้อยไปด้วยซ้ำ ยังไง เราก็

เป็นอีกคนหนึ่งที่จะเป็นกำลังใจให้ รั้วของชาติ ต่อไป (แอบซึ้ง)

เออ..อาจจะงงกันนะคะ ว่าอะไรคือ ส้มโอ กะผ่องข่าว......คือ

มันเป็นโค้ดลับ ของวันนั้นไง เวลาตอนกลางคืน ลาดตะเวนเราไม่รู้ไง ว่าใครเป็นใคร ก็จะ

ถามว่า ส้มโอ และถ้า อีกฝ่ายหนึ่งตอบ ผ่องขาว แสดงว่าเป็นพวกเดียวกัน

แต่ถ้าตอบอย่างอื่นเช่น ..ส้มโอ.......ตอบ.........หว๊าน.หวาน...

ไม่ต้องรอให้พูดจบ ......ยิงจนพรุนเลย
edit @ 2007/02/17 19:50:49


edit @ 2007/02/22 21:20:59
edit @ 2007/02/22 21:21:46

2007/Feb/16

ให้ตายเถอะ เมื่อกี้ ฝันอย่างร้ายเลย

ฝันว่ามีหนอนอะไรไม่รู้อยู่ในตัว เอาออกเท่าไรก้อไม่หมด แบบเป็นใส้เดือนเลยนะ ดื้บๆๆอยู่ในเส้นเลือด ยึ๋ย น่ากลัว*.*

เมื่อคืนก้อแซด มากมาย ก็พ่อทูลหัว เราจะกลับไปแล้ว ไปไกลแสนไกล ไม่รู้เมื่อไรจะได้พบกันอีก แต่ก็นะ ชีวิตของเค้า ใครจาไปห้ามได้ สู้ๆสู้ตาย my dear...

................................................

และวันนี้ ต้องไปทามหนังสือห้องอีกกะ บริษัทจัดพิมพ์หนังสือ ชื่อว่าบริษัท ศัษย์ครูหล้า

มีทั้ง ตาต้า ปุ๊บปิ๊บ บัว นุ่น ไอ่เรสอง

ติดตามชมหนังสือห้องอันสวยงาม นะ เริดส์แน่!!!~

..............................................

23.46น.ยางไม่หลับ

กลับมาจากการไปกินหมูกระทะ ห้ายตายเหอะ เหนื่อยมากมาย เมื่อกี้ไปที่สะพานน้ำกกด้วย

รูปะไปทำไร ไปกินวิว ถ่ายรูปหนุกหนานมากมาย และก้อพอดีไปไม่ได้บอกแม่ด้วย

แล้วจู่ๆ ก็มีรถผ่านมา 1 คัน เห็นเลย ว่าเป็นรถแม่ ทุกคนก็เห็น จอดตรงสะพานตรงข้ามที่เราถ่ายรูปเลย แต่ไม่ลงรถ

ในใจคิดแล้วไง โดนด่าแน่เรา ตายวันนี้แน่ๆๆสักพักรถก็ออกไป เรางงเลย แม่เอาไงเนี่ย

กลับบ้านจะโดนเฆี่ยนมั้ยหว่า(บ้านออกแนวโบราณ ยังโบยหวายกันอยู่ไง)

สักพัก เพื่อนรัก ธันไปส่งบ้าน ทุกคนในรถ จ๋าหยอง สอง เหมียว ปี้ ธัน ต่อง แบงค์ ก็ลงมา

ไหว้ แม่เราก็ถามไง เมื่อกี้แม่จอดทำไมเหรอ แม่ตอบว่าไงรู้ปะ

ไม่ได้จอด แม่ไม่ได้จอดไหน เลย ทุกคนงงครับงงสนิท ธันถามแม่อีกรอบ

"แม่จอดตรงสะพานมั้ยครับ"

"ป่าว แม่ไม่จอดไหนเลย"ทุกคน งง ละก็ลากลับ ไอ้เราเหรอ หึหึ คิดมาก ผีเหรอวะ ทำไมขับรถ รถเราด้วย อารายกานเนี่ย นั่งชั้นสองของบ้าน นั่งคิดไปคิดมา

แล้วเสียงแม่ก็ดังขึ้น

"ลูกแม่คิดออกแล้ว แม่จอดรถแล้วคาดเข็มขัดนิรภัย".......

หึหึ..ไอ้เราคิดตั้งนาน ถึงป่านนี้เพื่อนๆทั้งหลายที่ไปด้วยจะรู้รึยัง ว่ามันไม่ใช่เรื่องพิศวง

.........................................................

23.55น.จะหลับละ

เด๋วจาหลับละ พรุ่งนี้ สุดที่รักสอบ ยังไงก็ตั้งใจนะ เฮ้อ!!!คิดถึงจัง!!!

Good night


edit @ 2007/02/16 11:40:58
edit @ 2007/02/16 23:59:18
edit @ 2007/02/23 21:33:02

2007/Feb/15

เราชื่อว่า.....จ๊ะจ๋า

เรียกเราสั้นๆว่า จ๋า ก้อได้ เราเกิดวันที่ 31 มกรา ปีมะเส็ง

ปี้นี้ เป็นปีแรก ที่เราจาก้าวเข้าสู้ การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย

ตื่นเต้นมากกกกกกกก..............ไม่รูจาเป็นยังไง

เออ.... ลืมบอกคณะที่เราจะเรียน คือ.............

คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

Mass Communication ------Chaing Mai University

ถือได้เลย ว่าเป็นการเริ่มต้นชีวิต อีกขั้นหนึ่งไปแล้วอืม เออ เมื่อวาลไปกิน หมูกระทะมา

สนุกมากมาย แต่กินไม่อิ่มเลย ที่อิ่มกลับเป็น อิ่มแฟลชแทน 555+

แต่หลังจากนั้นกลับบ้านมา ยังอินไม่หายเลย กลับมาบ้าน กลับมาถ่ายรูปต่อ หึหึ

น่าอายมั้ย นั่งเก็ก ตอน 4 ทุ่ม เก็กเอง ถ่ายเอง ขำดี

แต่รูปที่ออกมาออกแนวประหลาด เหมือนจะสวย แต่ก้อสวย อาร์ตดี.....

สุดท้ายท้ายสุด ต้องขอขอบคุณ ตาต้า ที่ซุ่มสอนการทำบล๊อก ไม่งั้นเราก้อคง

กำลังโง่อยู่ตอนนี้.......ขอบคุณฮับ(*.*)


edit @ 2007/02/15 19:08:00


edit @ 2007/02/16 00:41:57
edit @ 2007/02/16 23:39:40
edit @ 2007/02/23 21:31:13